W oczekiwaniu na duże zmiany

Blog człowieka króry mimo swej niepełnosprawności, jest aktywny i stara się żyć, pełnią życia.

W oczekiwaniu na duże zmiany

Świadczenia

W Pierwszym kwartale tego roku rząd ogłosił strategię na rzecz osób niepełnosprawnych. Jednak jak dotąd nie znamy jej szczegółów. Jedynie czasem w wywiadzie uchyli nieco konkretów. Brak konkretów nie przeszkadza jednak w krytyce.

Co ma się zmienić ?

Zmiany mają być, systemowe, i głębokie. Przede wszystkim zmieni się system orzekania o niepełnosprawności. Z tego co zapowiada Ministerstwo, przejdziemy na system ICF i zlikwidowana ma być tzw. grupa lekka. Orzeczenie ma bardziej niż dotychczas, wskazywać na konkretny rodzaj potrzeb osoby z niepełnosprawnością. Strategia na rzecz osób z niepełnosprawnością, ma na celu przede wszystkim maksymalne usamodzielnienie. Za usamodzielnieniem idzie również możliwość samodecydowania osób z orzeczeniem o sobie i swoich potrzebach. Dużą zmianą ma być zapowiadana deinstytucjonalizacja. Co za tym idzie większe włączenie osób z orzeczeniem w społeczeństwo. Jak mówi sam Minister Paweł Wdówki pieniądze mają iść za niepełnosprawnym, a nie do instytucji jak jest teraz. Co jednak nie podoba się wszystkim.

Co budzi największe kontrowersje ?

Wiadomo nie od dziś że najwięcej emocji budzą pieniądze. Te jak już pisałem wyżej, te mają być kierowane do osób z niepełnosprawnością. Skąd jednak taki awers do takiego rozwiązania? O ile wydaje się oczywiste bulwersuje to organizacje pozarządowe, co pewnie też wynika z obawy o właśnie finanse. Jednak dużo obaw jest też ze strony rodziców OzN, w tym jeszcze dzieci. Dlaczego? Niestety wynika to też z roszczeniowości. (Ponieważ powstaje pewnie konflikt, albo umieszczamy dziecko w ośrodku, korzystamy z asystentów, opieki wytchnieniowej itp. albo otrzymujemy świadczenia). Pomoc państwa dla rodzin z OzN opiera się na dwóch propozycjach. Jest sieć Domów Pomocy Społecznej w której OzN może zamieszkać i mieć zapewnioną całodobową opiekę. Druga forma wsparcia dla rodzin z OzN to system świadczeń i wsparcia dla rodzin sprawujących opiekę (np.świadczenie pielęgnacyjne, usługi opiekuńcze, opieka wytchnieniowej, pomoc w domu ) O ile w przypadku dzieci i osób ubezwłasnowolnionych świadczenia otrzymują opiekunowie o tyle z dorosłymi osobami nie ubezwłasnowolnionymi sprawa się komplikuje. Ponieważ to dorosła osoba niepełnosprawna będzie decydować kto ma sprawować opiekę i kto za sprawowaną opiekę otrzyma wynagrodzenie.

Roszczeniowość czy uzasadnione pretensje?

Śledząc różne fora dotyczące środowiska OzN, często można odnieść wrażenie „zawsze mało”. Prostym przykładem jest Świadczenie dla opiekunów którzy z powodu opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny mogą podjąć pracy zawodowej (takie było uzasadnienie strajku). Jednak już po otrzymaniu świadczenia, opiekunowie domagają się prawa do podejmowania pracy na świadczeniu. Innym przykładem może być umieszczania dzieci w DPS, a równocześnie oczekiwanie , że 500+ będzie nadal rodzicowi wypłacane. Jednak taka postawa nie dotyczy tylko rodziców, a często samych osób z niepełnosprawnością. Domaganie się dodatkowego świadczenia w wysokości 500 zł. Teraz, po otrzymaniu tego świadczenia okazuje się że nic się nie zmieniło i nadal jest za mało. Osobnym tematem ( który pewnie niedługo poruszę) jest organizowanie zbiorek na rzeczy które, albo są refundowane lub kompletnie nie dotyczą niepełnosprawności. Czytając, niektóre wypowiedzi, trudno oprzeć się czasem wrażeniu że nie zdajemy sobie sprawy, że budżet nie jest z gumy. Nie ulega wątpliwości, że niepełnosprawność dotykająca nas osobiście lub występująca u najbliższego członka rodziny, stanowi zawsze poważny problem i generuje dodatkowe koszty. Nie można również zaprzeczyć, że świadczenia są dla OzN są obecnie najwyższe , a ich paleta jest naprawdę duża.